acrylverf op doek   100 x 80 cm

Dit is mijn persoonlijke herinterpretatie van het wereldberoemde schilderij Gezicht op huizen in Delft van de Delftse meesterschilder Johannes Vermeer (1632-1675). Terwijl Nederland in de 17e eeuw zijn iconische plaats in de schilderkunst veroverde, was ons land tussen 1650 en 1675 tegelijk de grootste handelaar in tot slaaf gemaakte mensen. met een Kamer in de VOC en via betrokken burgers bij de WIC maakte Delft wezenlijk deel uit van dat koloniale netwerk.

Mijn wortels liggen op Aruba en Curaçao. De eilanden hebben in de basis een insulaire en in sommige opzichten een homogene gelaagde identiteit, gevormd door inheemse (o.a.Caquetio) erfenissen, Afrikaanse diaspora en Europese koloniale structuren.
In dit schilderij verwerk ik mijn geabstraheerde versies van deze Caquetío-tekens als ritmische structuren binnen het beeldvlak: echo’s van een teruggedrongen, maar nooit verdwenen geschiedenis.  

Mijn schilderstoets is bewust zichtbaar en de verf is niet gladgestreken maar opgebouwd in transparante lagen. Zo ontstaat een tactiele gelaagdheid waarin materie en betekenis samenvallen. De gebruikte tonen verwijzen naar de economische motieven waarmee de kolonisten voet op de eilanden zetten.

Met deze interpretatie van Het Straatje voeg ik mijn persoonlijke perspectief toe aan het historisch stadsgezicht van mijn woonplaats.